Op rij geplaatste megalieten


(Click op de verschillende plaatsen)

Men kan vaststellen dat de stenen over een afstand van 8000 m op rij zijn geplaatst. Allemaal puddingsteen, die zich bovendien in een kalkzone bevinden, en voor het menhir van Ozo, in een zandsteenzone.

Het rijpatroon (zuid-zuidwest, noord-noordoost) wordt gevormd door de drie menhirs van Oppagne, de vijf menhirs van het zuidelijk ganggraf (Weris II), de Danthine-menhir en de twee menhirs van het "Champ de la Longue Pierre ", het noordelijke ganggraf en de drie heropgerichte menhirs (Weris I), de menhirs van Tour en van Ozo.
In combinatie met de zwervende stenen, die vandaag zijn verdwenen maar door negentiende eeuwse geoloog Stainier zijn opgetekend, komt de archeolooFrançois Hubert tot de constatatie dat alle stenen vijf parallelle lijnen trekken (noord-noordoost) en dat deze lijnen parallel lopen met de centrale as van het noordelijk naar het zuidelijk hunebed.
De "Pierre Haina" domineert het megalithische comp1ex van Wéris en heeft misschien als uitkijkpunt gediend voor de Neolieters. Hij staat net ten oosten van het noordeliik ganggraf, hetgeen overeenstemt met een équinoxiale orientatie van de zonsopgang in maart en september. Meer nog, als men plaats neemt op de dolmen van Oppagne tîjdens het zomersolstitium (rond de 21 juni), zal men de zon boven de Pierre Haina zien opkomen.
Het fenomeen van de op rij geplaatste stenen in Wéris is verbonden aan eenvoudige vaststellingen van de hand van François Hubert, en waaruit men geen rationele conclusies mag trekken. Diende het megalithisch complex van Wéris tot een tijdrekening voor de landbouwers van het Neolithicum ?